Category Archives: Verslagen

Verslag oktober 2014- april 2015 Gent en Leuven

Gent en Leuven (Jacques)

De stiltegroep te Gent komt elke 2de donderdag van de maand bij mij thuis te Gent van 19u tot 21u30 samen. Die van Leuven heeft zijn bijeenkomst elke 1ste en 2de dinsdag van de maand van 19u30 tot 21u30 in de Romaanse Poort. De Studiekring Orenda, beheerd door Kurt Wittesaele, huurt voor ons een mooie stille ruimte in dit historisch gebouw.
Enkele jaren geleden ben ik de uitnodiging op de bijeenkomsten gestart met YMLP (Your mailing list provider). Dit systeem laat toe de geïnteresseerden (deelnemers en personen die zich opgegeven hebben) de uitnodiging te sturen. De geadresseerden kunnen zich op deze nieuwsbrief vrij uitschrijven. Thans is de mailinglijst aangegroeid tot 80 contacten (40 voor Gent en 40 voor Leuven). Het systeem meldt dat +/-70% de uitnodiging meermalen opent en dat +/-10% hiervan doorklikt naar de website van de Advaita Stiltegroepen of het Advaita Centrum. Uitschrijvingen zijn eerder zeldzaam. Thans wordt ook telkens een bericht geplaatst op de website van de advaitagroepen.
Beide groepen hebben dezelfde struktuur: het eerste uur is er stilte met – hoofdzakelijk – teksten van Douwe en enkele meditatieve korte muziekstukken. Bij aanvang wordt er de laatste tijd een ontspannings-/inzichtsoefening – van Douwe of Douglas Harding – gegeven. Na dat uur stilte is er een theepauze met versnapering. Meestal in stilte. Het volgende uur is er mogelijkheid tot uitwisseling van eigen ervaring. Dit gebeurt altijd in een gemoedelijk sfeer, met de meditatietekst als inspiratiebron . Nooit ontaardt het in discussie of waanwijsheid.
In Leuven treedt Marc Verhelst bij als mede-coördinator in plaats van Leen Stessels.
In beide groepen heeft er zich een kerngroep van 7 mensen gevormd. Regelmatig komen er vrienden terug die al een hele tijd geleden hadden deelgenomen. Nieuwelingen (enkele per jaar) komen en gaan. De meeste deelnemers hebben Douwe niet gekend. Telkens een ander persoon vinden die een tekst wil voorbereiden, lukt niet zo goed. Er is ook vraag naar andere authentieke teksten.
Voor iedereen is de stilte belangrijk en een sterke bron van ervaring van openheid. Hieraan draagt het mediteren in groepsverband sterk bij.
Tijdens de uitwisseling kunnen we vaststellen hoe elkeen zijn eigen weg gaat. Die grote verscheidenheid is in een sfeer van openheid een bron van vreugde.
Het gevoelsmatige en het mentale zijn in beide groepen mooi in evenwicht.
Elke bijeenkomst is een wonderbaarlijk gebeuren. Telkens nieuw. Er is een groei naar meer mildheid en verbondenheid.

Agroep 2013-11-05

Groep 2013 11 05

Onze volgende bijeenkomst gaat door op dinsdag 5 november in zaal A15 van de Romaanse Poort – Brusselsestraat 63 te Leuven – van 19u30 tot 21u30.

Het eerste uur luisteren we naar fragmenten uit “De essentie van de weg”, satsang van Douwe op 27 april 2011.

Belangrijk: Gelieve een seintje te geven als je komt; op 0476/89 65 04.
Zo kan je verwittigd worden mocht de bijeenkomst niet doorgaan.
Er is immers die dag een stakingsaanzegging op het spoor.

Hartelijke groet, Leen en Jacques

Agroep 2013-10-15

Agroep 2013-10-15

Het eerste uur luisteren we naar een geleide meditatie van Douwe (20030405 Geleide meditatie).

Het tweede uur nemen we de tekst in bijlage door. Hieronder vind je een fragment uit deze tekst.

Het Bewuste Tegenwoordig Zijn is het oergegeven; het is de oorsprong van alle dingen, zonder begin of eind; het heeft geen oorzaak en het is van niets afhankelijk; het is niet in stukken te delen en het is onveranderlijk.

Het Bewuste Zijn is volmaakt onafhankelijk, maar het mentale bewustzijn is verweven met wat erin verschijnt en altijd bewust van iets. Het mentale bewustzijn is beperkt en veranderlijk maar het Bewuste Zijn is onmetelijk, onveranderlijk, rust, stilte. En het is de bron waar alle ervaringen uit voortkomen.

Zelf-realisatie is het tegenovergestelde van onwetendheid. Onwetendheid is het, de wereld voor echt aan te zien en zich-zelf als irreëel. Dat is de bron van alle lijden. Het Zelf te herkennen als het enige ware en al het andere als tijdelijk en vergankelijk is vrijheid, vrede en geluk.

Shri Nisargadatta Maharaj

Hartelijke groet,
Leen en Jacques

Agroep 2013-10-01

Agroep Leuven 2013-10-01

We luisteren naar een fragment uit een opname van Douwe, gedaan op donderdag ochtend 7 juni 2012 in Schiermonnikoog (20120607 Schier 11 do ocht)

De stroom van aandacht die naar buiten was gericht is omgekeerd.
De stroom van aandacht gaat naar binnen toe.
Overal waar je je aandacht op richt, daar wordt je bewust van. Richt je je aandacht op dingen in de buitenwereld, dan wordt je bewust van de buitenwereld. Richt je je aandacht intern op je lichaam of op mentale voorstellingen, dan wordt je daar bewust van. Laat je je aandacht naar binnen gaan en je wordt bewust van je diepere lagen van je zelfzijn. Zo simpel is het. Laat de aandachtsstroom naar binnen gaan en je wordt je intern bewust. Hoe verder die aandacht doorgaat naar achteren, naar de bron van aandacht, naar je diepste zelfzijn, des te meer wordt je daar bewust van. Verder hoef je niets te doen, niets te forceren. Blijf daar ter plekke bewust. Het gaat dus over de focale aandacht die steeds verder naar binnen gaat. Heel concreet, stap voor stap, heel bewust. Het focale objectpunt komt steeds dichter bij jezelf als subject, als oorsprong. Hoe dichter dat objectpunt bij de oorsprong komt, hoe meer het globale gevoelsmatig bewustzijnsveld vrij komt. Je komt open. Daar is geen focaal bewustzijn meer, maar een open bewustzijn. De dualiteit die de scheiding is tussen het subject en object vervalt. Steeds meer kom je in die globale sfeer van “ik ben” zonder vormen, die oneindige sfeer van zijn, bewustzijn, gelukzaligzijn. Blijft daarbij. Wijdt je daar volledig aan toe.

Hartelijke groet,
Leen en Jacques

Agroep 2013-09-17

Agroep Leuven 2013-09-17

Dinsdag 17 september om 19u30
zaal A06

Voor het zelfzijn is een beperking altijd pijnlijk
Biologisch betekent “het denken” gewoon dat er intern iets gebeurt in de hersenen, of psychologisch gezien: iets in de voorstelling. Soms is dat nodig als een praktisch hulpmiddel in het leven. Het denken hoort gewoon bij het leven.
Zie dat die identificatie van jezelf met dat denken, met iets beperkts, met wat dan ook ? een bepaald gevoel of met een bepaalde vorm ? dat dat de problemen geeft. Hoe zit het met jezelf? Ben je zelf helemaal ruim? Laat alles gewoon maar gaan, dat is het leven. Je zit niet ergens op een beperkte manier in.
Zodra je je met iets identificeert zit je al in de dualiteit. Identificatie is dat je je identiek maakt aan iets anders. Dit is mijn identiteit, dus daar mee ben ik identiek. Wanneer dat iets beperkts is dan zul je die beperking dus ook leren kennen. Voor het zelfzijn is een beperking altijd pijnlijk. Want het zelfzijn heeft altijd het gevoel: ik ben oneindig. En dan heb je een conflict.
Uit een Advaitagesprek met Douwe Tiemersma, Gouda, 25 april 2012
Advaitapost Jaargang 14 nr 15 (30 augustus 2013)

Agroep 2013-06-18

Dinsdag 18 juni om 19u30

Volgende tekst werd gebruikt:

Wat zou het betekenen wanneer alle bezorgdheid in jezelf zou wegvallen? uit Advaita Post – Jaargang 14 nr. 11 (31 mei 2013)

Kom tot ontspanning. Laat de gerichtheid op allerlei dingen die nog zouden moeten gebeuren los. Word je bewust van de oorsprong van zorg en bezorgdheid van waaruit diepzittende motivaties en verlangens komen. Deze oorsprong heeft natuurlijk te maken met dat centrum van jezelf dat we de ik-persoon noemen. Vanuit die oorsprong komen de eerste impulsen, de eerste gerichtheden, de eerste neigingen, de eerste motivaties. De bezorgdheid gaat uit naar dat ik en uit zich vaak in iets onbestemds, een onbestemd knagend gevoel. Wanneer die bezorgdheid die een soort verankering is, wegvalt, is er helemaal geen gerichtheid meer. Het ’ik wil dat’, ‘ik verlang’, is verdwenen. Dat is de vrijheid van dat centrale anker. Die basis-verankering kan verdwijnen. Het leven gaat dan in het grote geheel voort op een spontane wijze. Het oplossen van deze geconcentreerde energieën gebeurt in een grotere ruimte: de ruimte van gevoelsmatig bewustzijn. Bij die processen van verruiming en loslaten zie je twee dingen. Aan de ene kant is het prachtig, iedereen zoekt het. Aan de andere kant wordt het wel op een gegeven ogenblik gevaarlijk. Je verliest datgene wat altijd aanwezig was. Die vaste basisstructuur gaat verdwijnen. Daar ben je ontzettend huiverig voor. Wanneer die basisbezorgdheid totaal zou verdwijnen dan leeft het leven zichzelf. Er hoeft nergens een knooppunt te zijn dat allerlei dingen vasthoudt, van waaruit allerlei dingen geregeld en beheerst moeten worden