Agroep 2014-09-16

Steeds is er datzelfde zelf-zijn. Je gaat uit van een zelf-zijn dat beperkt is, een ik-persoon. Dan ga je kijken wat dat ik-zelf-zijn nu in de kern is. Meer niet. Natuurlijk is er voortdurend zelf-zijn. Iedereen gaat er vanuit. Alleen, wanneer je teruggaat en je gaat onderzoeken wat het nu werkelijk betekent, dan vallen alle eigenschappen van dat ik (ik-denk, ik-wil, ik ben die en die) weg. Vanuit een beperkte vorm van dat zelf-zijn, kun je je achterover in die grond van zelf-zijn laten zakken. Dan lossen de vormen op. Dat betekent natuurlijk een overgave, je totaal laten zakken in de oeroceaan. Dan is het goed om te beseffen dat je zelf die oeroceaan bent, dat je Dat in wezen bent, dat je Dat het meest bent van alles wat je maar kunt bedenken. En, je ervaart het zelf: het loslaten in die sfeer waarin je het meest jezelf bent.
Secundair kan van daaruit weer een differentiatie van een ik komen, dat zich opstelt tegenover een wereld, dat daarin bepaalde dingen wil doen en andere dingen niet wil hebben.
Ga steeds weer kijken waar je zelf zit en op wat voor manier je daar bent. Heb je nog een steunpunt? Stel meteen vast: zo zit het en laat dan het proces van oplossen maar verder gaan. Dat is een voortdurend zelfonderzoek, steeds weer opnieuw kijken hoe het zit, welke vorm je eigenlijk nog vasthoudt, maar ook een radicaal loslaten.
 
Uit een advaitagesprek met Douwe Tiemersma te Gouda op 22 mei 2002
De volgende bijeenkomst van de Advaita stiltegroep Leuven is op dinsdag 16 september in zaal B23 van de Romaanse Poort  – Brusselsestraat 63 te Leuven – van 19u30 tot 21u30.
We luisteren naar een fragment van een opname van Douwe gedaan op 12 juni 2010 tijdens een stilteweek op Schiermonnikoog.
Graag een seintje als je komt op het GSM-nummer 0476/89 65 04 of via mail naar jacques.back@telenet.be.
Print Friendly, PDF & Email