Agroep 2014-11-18

Hoe zit het met jezelf? Waar heb je je zwaartepunt?
Als waarnemer blijf je vrij, terwijl de oude processen zich rustig mogen uitwerken. Die kunnen zich dan uitwerken totdat ze verdwijnen.
Als bewustzijn ben je niet afhankelijk van de verschijnselen die zich voordoen. Je bent ruim, vrij van condities. Dat kun je heel precies zien. Jij bent oneindige ruimte en daarbinnen heb je de verschijnselen. Daarom blijven zij betrekkelijk en doorzichtig. Blijf je bewust van jezelf als dat bewustzijn. De rest gaat vanzelf door, zolang dat blijkbaar nog moet.
Blijf bij jezelf, blijf dat bewuste zelf-zijn dat altijd ruimer is dan wat er ook verschijnt, inclusief de lichamelijke, psychische en sociale condities. Je bent groter dan alle neigingen en emoties, groter dan alle gebeurtenissen die er zijn. Je eigen zijn gaat dieper dan tijd en ruimte. Dat is je natuurlijke staat, het meest vanzelfsprekende zelf-zijn.
Als je de banden loslaat met al de dingen die je belangrijk acht dan is er automatisch vrijheid. Dat is veel natuurlijker dan de kunstmatige hechting eraan. Dat kost inspanning. Je hebt weet van die vrijheid. Je hebt weet van de totale vrijheid, omdat die je eigen aard is. Wat er verder gebeurt, hangt dus echt af van wat je nu wilt. Je fundamentele ori├źntatie blijft bepalend. Dat is de meest fundamentele keuze, hoewel je daarvoor niets doet. Het is een bewustwording en dat is geen doen.

De absolute sfeer van stilte zonder vormen is er altijd al. Alleen, als je je deze stilte niet bewust bent, verdwijnt de stilte steeds weer. Eerst is er nog de stille ruimte waarin nauwelijks meer vormen zijn, waar alleen de laatste kwaliteiten van jezelf nog aanwezig zijn. Dan kan het gebeuren dat je in die stilte over een grens glijdt in een stilte-dimensie die continu bewust open blijft. Dan is er geen terugkeer meer naar de oude beperkte situatie. Die stilte-dimensie blijft dan als de meest wezenlijke, de meest werkelijke en de meest ware eigen werkelijkheid. Het binnenste is buiten, het buitenste is binnen. Binnen is buiten, buiten is binnen, wanneer de verschijnselen weer komen, wanneer de wereld doorgaat.

Als je echt wakker wordt, vallen de niveauverschillen weg. Dan is de onafhankelijkheid van condities duidelijk. Dan blijft er helderheid, zelfs wanneer er lichamelijke onhelderheid is, een wakker zijn, zelfs al slaapt het lichaam.
Iedereen ervaart er veel van, de zijnservaring is er. Alleen de helderheid erin, de wakkerheid erin, laat die nog sterker worden.

 

De meditatietekst hierboven komt uit de Advaitapost 15.10 van 1 november 2014.

Print Friendly, PDF & Email